Fase 2: boosheid

Nietsvermoedend lig je op je bed naar De Wereld Draait Door te kijken. Matthijs kondigt vrolijk een filmpje aan als afsluiter van het item over de code rood die die ochtend was afgegeven. Auto’s glibberen door ijzel en sneeuw, kunnen niet tijdig remmen en botsen op hun voorgangers. Je ziet een grote vrachtwagen scharen. Het glijdt met een misselijkmakende vaart af op de camera… op jou. Paniek giert door je aderen. Tranen lopen met een sneltreinvaart over je wangen. Je hart klopt als een bezetene. Alles schreeuwt in je om weg te wezen. Maar het is te laat. Jouw ongeluk was namelijk 6,5 week geleden…

Ik voel me boos. Woedend zelfs. De impact van het ongeluk op mijn leven is te groot. En dat wil ik helemaal niet. Ik wil door, doorgaan met mijn leven en het gebeurde achter me laten. Waarom moet ik boeten voor dit ongeluk? Ik reed duidelijk zichtbaar op een voorrangsweg. Waarom lig ik dan al 6 weken op bed? Waarom heb ik dan mijn examen moeten missen? Waarom heb ik niet kunnen starten in mijn nieuwe functie? Waarom word ik er dan financieel minder van? Vooral dat laatste houdt me op dit moment bezig. Want ondanks de allriskverzekering van mijn scooter is de dagwaarde aanzienlijk lager dan het offertebedrag voor de aanschaf van een nieuwe. En dan heb ik het helaas alleen nog maar over de kosten van de scooter.

Het positieve nieuws is dat ik in fase 2 ben aanbeland. Fase 2 van het rouwverwerkingsproces dat schijnbaar iedereen na een ingrijpende traumatische ervaring geheel of gedeeltelijk doorloopt om tot rust te kunnen komen. De psychiater Elisabeth Kübler-Ross heeft vijf fasen benoemd:

  • ontkenning;
  • boosheid;
  • onderhandelen en vechten;
  • depressie;
  • aanvaarding.

Maar natuurlijk ben ik – stuiterbal die ik ben – in meerdere fasen tegelijkertijd hard aan het werk. Ik ben namelijk ook druk doelen aan het stellen en kan niet wachten weer aan het werk te gaan (fase 3). En ik voel me steeds machtelozer en sluit me meer en meer af voor contact (fase 4). Dus fase 5, de aanvaarding, laat vast niet lang meer op zich wachten!

LC

Advertenties

Een gedachte over “Fase 2: boosheid

  1. Meid…..ik heb het gisteren ook gezien en zat op de bank met mijn bek open!!! (met name bij de vrachtauto…)
    Ik kan het me totaal niet voorstellen wat er dan door je heen moet gaan als je het zo op je af ziet komen op televisie, en wat jij zo kort geleden in het echt hebt meegemaakt….

    Ik hoop dat je het allemaal goed kan verwerken en dat je gewoon weer (toch snel) de oude wordt!!!!

    Iig een dikke knuffel en kus
    liefs Tessa xx

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s