Leef!

Gisteravond hoorde ik het opeens. Het was al een paar dagen aanwezig, zachtjes op de achtergrond. Hard genoeg om me een vervelend onderbuikgevoel te geven, maar nog niet luid genoeg om het te begrijpen. Maar gisteravond hoorde ik het. Gezeur. Geklaag. Gemopper. Ontevredenheid. Het ongeluk van 12,5 week geleden en de gevolgen ervan hebben mijn leven overgenomen. Of beter gezegd: ik heb het mijn leven laten overnemen. Natuurlijk is het constant nadrukkelijk aanwezig en uit het zich de hele dag door doordat ik beperkt word in mijn bewegen. Maar geeft het dat het recht om het mijn leven te laten bepalen? Om het mijn enige gespreksonderwerp te laten zijn? Om toe te geven aan de beperkingen die het me oplegt? Of besluit ik hierbij dat het genoeg is?

Het is genoeg. Ik leef en ga weer leven. Kom maar op!

LC

Advertenties

Een gedachte over “Leef!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s