Fase 4: depressie

Ik denk dat-ie er is. Fase 4. Fase 4 van het rouwverwerkingsproces. Oftewel: de depressie. En ik haat het. Ik weet dat ik God op mijn blote knieën moet danken voor het feit dat ik nog leef. Als ik überhaupt op mijn knieën zou kunnen zitten. Maar ik haat mijn leven op dit moment. En dat gevoel, dat haat ik dus ook. Het voelt zo vreselijk ondankbaar.

Ik kan niet meer. Ik wil niet meer. Zo simpel is het. Maar ik beloof mezelf hierbij plechtig nog even mijn tanden op elkaar te bijten en door te vechten. Ik geef nog niet op. Ik ben er bijna. Toch?

Advertenties

5 gedachtes over “Fase 4: depressie

  1. Als je al zo ver bent… Dan is opgeven geen optie meer. Je weet immers nooit hoe ver je van je doel af was!!

    Hoewel ik mij ook kan voorstellen dat je er soms helemaal door heen zit. Bedenk dat je niet de enige bent die er af en toe de brui aan wil geven 😉
    Maar ook de zon zal voor jou weer stralen. Nog even doorzetten!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s