De beste wraak…

De situatie was gelijk, de locatie was gelijk, het tijdstip was gelijk. Alleen de uitkomst was anders. Deze keer klopte ik het stof van mijn kleding. Bijna geen schade, maar vooral: geen lichamelijk letsel. Deze keer was het de tegenpartij die in het ziekenhuis belandde. Deze keer mocht, nee, moést hij maandenlang thuis op bed herstellen. In eerste instantie voelde dit heerlijk, vol wraakzucht. Ik liep om zijn bed in de woonkamer te dansen en te zingen ‘Eigen schuld, dikke bult, die er nooit meer uit wil. Nahnahnahnahnaah!’. En als een klein meisje stak ik daarbij mijn tong naar hem uit.

Maar terwijl ik dit aan het doen was, besefte ik me hoeveel pijn en verdriet deze man hierdoor moest hebben. Hoezeer zijn leven hierdoor op zijn kop moest staan. Dat dit nog het enige onderwerp in zijn leven was. Hoeveel hij aan levensvreugde moest missen doordat hij zo beperkt was in zijn doen en laten. Hoe groot de impact op zijn familie was. En daar werd ik zo verdrietig van. Dat gunde ik hem niet. Dat gun ik niemand. Zelfs niet de man die beweert dat het mijn eigen schuld is.

En weer werd ik huilend wakker.

Mijn droom, mijn wens voor vandaag en de dagen die komen gaan is dan ook dat ik snel, heel snel, een grote dikke vette punt achter dit verhaal mag zetten. Ik ben er klaar mee. Ik wil door met mijn leven.

LC

Advertenties

2 gedachtes over “De beste wraak…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s