Kopzorgen

Ik maak me zorgen, best wel grote zorgen. Zorgen om mijn hoofd. Mijn hoofd doet namelijk zeer. Heel veel zeer. En mijn nek doet zeer. Heel veel zeer. Mijn schouders… juist, je raadt het al. Mijn kaken zijn continu verkrampt. En dan nog mijn armen en handen: loodzwaar, gevoelloos, tintelend, pijnlijk, koud.

Ik maak me zorgen. Zorgen dat het niet meer weggaat, dat ik voor altijd die hoofdpijn hou. Die hoofdpijn heb ik nu al maanden, de rest wordt steeds erger. Zeer waarschijnlijk heeft het met nekletsel te maken dat ik bij het ongeluk heb opgelopen. Zweepslag of whiplash, al zijn dat termen die je niet meer schijnt te mogen noemen, geen idee waarom. Ik lig  liever weer met een gebroken bekken en heiligbeen op een ziekenhuisbed terwijl drie verplegers mij op mijn zij rollen om me te kunnen wassen, dan dat ik nog een week langer die hoofdpijn heb. Het beperkt me. Ik kan me slechter concentreren, er komt niet veel uit mijn handen, ik kan minder hebben, en ik heb bijna geen muziek meer aan staan. Ik, geen muziek! Als er iets niet klopt, dan is dat het wel.

Ik maak me zorgen. Zorgen dat ik zo’n muts word met van die vage klachten die mijn leven beperken, waar niemand iets mee kan en niemand iets van snapt.

Morgen doe ik dus extra mijn best op de oefeningen. Ik laat dit me niet gebeuren. No way. Maar toch… ik maak me zorgen.

LC

Advertenties

6 gedachtes over “Kopzorgen

  1. Ja, ik snap dat je je zorgen maakt. En waarschijnlijk bedenk je daarbij ook nog dat je zorgen maken de boel niet bepaald vooruit helpt. Ik weet niet hoe het verloop van letsel zoals dat van jou is: blijft het zo? wordt het beter? Maar ik weet wel dat jij nooit zo’n muts wordt.

    Keep your head up, keep your heart strong
    Keep your mind set in your ways…

    Like

    1. Thnx! Ik wil echt niet zo’n muts worden… brrr, gruwel. En het verloop van mijn letsel is nog onbekend: het kan alle kanten op. Al heeft de fysio de verwachting dat het goed gaat komen, dus daar klamp ik me aan vast. En daar ga ik gewoon voor zorgen!

      Like

  2. Wat een nasleep kan zo’n ongeluk met zich mee brengen. Ik vind het echt heel vervelend voor je en kan alleen maar hopen dat je je snel weer wat lekkerder in je vel zult zitten. Zijn er niet bepaalde therapieen voor? (en dan bedoel ik natuurlijk niet een psychiater mee 😉 )

    Like

  3. Zo, eerst maar even ernstig toespreken… Dat is dus 1 keer, nooit meer dat je me in de luren legt met ‘geen zorgen’. Dus! For the record: ik maak me zorgen.

    Het is jouw gevecht, en daar kan ik maar weinig aan bij dragen. Maar dat weinige, laat dat maar gewoon toe. Want de mensen om je heen, en mensen zoals ik, verder weg, die laten jou niet de gevreesde muts worden. En die pet past ons allemaal.

    Ik herken je eenzaamheid, maar laat dat je niet verstikken! Het is KmP, maar zowel powerrrrrrr als jij hebt… Daar horen ook dipjes en dips bij. Onverdiend, hard maar waar. Jij komt die te boven! Luctor et Emergo. For sure. Laat me helpen, al is het iets met lammen en blinden…

    XXX en een knuffel,
    Ruud

    Like

    1. Thnx lieverd. Het komt goed, echt. Ik knok er hard voor met de fysio. En verder is het vooral een kwestie van rust. IK MOET RUSTIG AAN DOEN. Daar zit dus het grootste probleem. Ik heb het gewoon niet in me. En ik ben het zo fokking zat! Maar daar helpt jullie support weer bij. Dus thnx.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s