Zware dobber

Ik hoor het haar nog zeggen, afgelopen dinsdag: ‘We maken een nieuwe afspraak voor begin augustus. Tot die tijd ben je gewoon nog 100% arbeidsongeschikt’, waarbij ze me op het hart drukte meer aan mezelf te denken door rustiger aan te doen. Dit had ik natuurlijk kunnen verwachten. De whiplashklachten zijn zo hevig, dat de pijn die ik nu dagelijks heb een ontzettende stap terug is in het revalidatieproces. Dus waarom schrok ik dan zo? Had ik nu serieus verwacht – ALWEER – dat ik op korte termijn weer zou kunnen werken? Dat ik snel weer volledig belastbaar zou zijn? Zoals ik er nu voor sta? Het antwoord is: JA. Schijnbaar is de wens groter dan het besef van de werkelijkheid.

Struikelen over gedragspatronen

Ik weet het allemaal dondersgoed, maar ik stop mijn kop diep in het zand en verberg me voor de werkelijkheid. Met mijn vingers in mijn oren neurie ik zo hard dat ik zelfs mezelf overstem. De laatste maanden word ik steeds vaker geconfronteerd met dit gedrag van mezelf. Menig blogpost heb ik er aan gewijd. Niet alleen spelen mijn bewustzijn en onderbewustzijn graag verstoppertje met elkaar, maar ook mijn grenzen komen pas tevoorschijn om heel hard BOE te roepen, wanneer ik ze al lang ben gepasseerd. Maar waarom hou ik mezelf zo voor de gek? Welke overlevingsstrategie zit hier achter? Of is het een gedragspatroon waar ik nu keer op keer over struikel?

Doelstelling van de week

Voor nu denk ik dat het probleem zit in het feit dat ik dienstverlenend en behulpzaam wil zijn. Altijd. Nee (kunnen of willen?) zeggen zit er gewoon niet ingebakken. Prima, maar ik moet het vooral niet te ver doorvoeren, zeker nu niet. Daar heb ik niet alleen mezelf mee, maar ook anderen hebben daar last van. Mijn doelstelling voor de komende week is dan ook vooral NIET te zeggen: ‘O, dat doe ik wel even.’

Dat wordt een heel zware dobber…

Iemand die iedereen tevreden wil stellen, stelt uiteindelijk niemand tevreden.

Advertenties

Een gedachte over “Zware dobber

  1. Een zware dobber? Vis je naar complimentjes? OK dan, het is een mooi zelfinzicht dat je hier beschrijft! Veel weet ik niet van vissen, maar een zware dobber heb je nodig als je vist in zwaar weer, met harde wind en golven op het water. Als je het goed doet, dan gaat ook die zware dobber een keer onder en haal je de gewenste grote vis boven water: de verder gerevalideerde jij!
    Ik gun je de kracht om de rust te bewaren en het tegennatuurlijke te presteren. En ik hoop dat je voldoende support om je heen kunt organiseren om je te helpen uit het zware weer te komen. Veel kan ik niet voor je doen, maar je weet me te vinden! #hugs #takecareofyourselffirst
    LR

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s