Hoe leg ik dat nou uit?

Stel je voor: je voelt je naar. Heel naar. De oorzaak? Een zeurende, verstrakkende en misselijkmakende pijn. Op je rug, tussen je schouderbladen, begint het voor je gevoel. Het straalt vervolgens uit naar je schouderbladen, naar je nekspieren, maar ook naar je borstbeen. Het lijkt alsof alles strak naar elkaar wordt toegetrokken. De grootste pijn straalt langs je ruggenwervel omhoog, via je nek naar de achterkant van je hoofd, over je hoofd heen en dan stopt het: precies boven je ogen. Daar voelt het alsof er twee staken in je hoofd zijn gespiesd. De pijn voelt zwaar en loom. Je bent misselijk, continu. Je ogen kunnen zich niet scherp stellen en het lijkt soms alsof je rechteroog – de kant waar je de pijn het sterkst voelt – wegdraait in zijn oogkas.

Je voelt je zo ontzettend moe. Je hebt er geen verklaring voor en begrijpen doe je het niet. Je bent toch al maanden thuis, je doet ook al maanden noodgedwongen rustig aan, en toch voel je je alsof je heel hard een winterslaap nodig hebt. Onbegrijpelijk. En ook helemaal niets voor jou. Tuurlijk, normaal vind je een dagje ‘nietsen’ heerlijk; lekker in een boek wegduiken op de bank met een pot thee is totaal geen probleem. Maar verder ben je altijd actief, aan het rommelen of druk bezig met het plannen van een nieuw uitstapje. Nu komt er bijna niets meer uit je handen. Die hoofdpijn, die nekt je.

Slapen wil ook niet lukken. Forse hoofdpijn zorgt er nou niet voor dat je je lekker kunt ontspannen, dus het inslapen wil niet echt vlotten. Maar dan nog die vreselijke rare dromen elke nacht! Geen nachtmerries over het ongeluk, die je misschien wel zou verwachten. Dat is waarschijnlijk het voordeel van het je niets meer kunnen herinneren van de aanrijding. Wel heb je elke nacht vreemde van de-hak-op-de-tak-dromen waaraan je geen touw kunt vastknopen, maar waardoor je wel onrustig en nat van de transpiratie wakker wordt.

Je kinderen lopen met een grote boog om je heen. Ze zijn ondertussen wel gewend aan het korte lontje van mama. Een mama die vaak emotioneel en kribbig reageert en van elk geluidje last heeft, dus ze weten wel beter dan te dicht in je buurt te komen. En dat breekt je moederhart: zo wil je helemaal niet zijn!

Concentreren lukt je niet. Normaal verslind je een dik boek per dag, nu leg je een boek na een paar bladzijden maar lusteloos weg: geen idee wat je hebt gelezen. Het lijkt ook wel alsof je geheugen je in de steek laat. Laatst heb je geluncht met een paar collega’s, maar je kunt niet meer opnoemen wie er bij waren. Je schaamt je dan ook rot op het moment dat je over die lunch vertelt tegen een collega die erbij was!

Je weet niet hoe je moet zitten of liggen. Wanneer je lang op bed ligt, heb je het idee dat de pijn toeneemt, maar bij het opstaan wordt het alleen maar erger. En dan is er nog die rare duizeligheid waardoor het lijkt alsof je op een schip loopt op volle zee met heel hoge golven.

Vaak heb je rare tintelende vingers aan je rechterhand, maar op een slechte dag doet links ook vrolijk mee. Soms lijkt het alsof er allemaal kleine mieren door je arm lopen, soms voelt het alsof het niet jouw arm is, maar de arm van een vreemde: raar en gevoelloos. Je nek voelt stijf en beperkt in zijn bewegingen. Je schouders zijn er niet anders aan toe. Bovendien span je om een duistere reden je kaakspieren heel erg aan, waardoor het voelt alsof je de afgelopen etmalen tandenknarsend hebt doorgebracht. Fijn is anders.

Aan je grootste passie – muziek – besteed je nog nauwelijks aandacht. Normaal ben je druk bezig met het ontdekken van nieuwe bands, het beluisteren van nieuwe albums op Spotify, het opzoeken van live optredens op YouTube, het lezen van recensies op internet, maar nu doe je niets van dat alles. Want hoofdpijn en muziek vormen een slechte combinatie. Hoofdpijn en energie opdoen door je passie gaan dus voor jou niet samen. Ja, je gaat nog steeds naar concerten, en onlangs voor het eerst zonder rolstoel, maar daar mag je dan ook een fikse prijs voor betalen. Een prijs van dagenlang plat liggen en nog hevigere hoofdpijn dan normaal. En toch is die prijs het waard, want de geestelijke energie die je van concerten krijgt geeft je nu juist de kracht door te gaan.

Die pijn in mijn hoofd, mijn nek, mijn schouders en de schijnbaar bijbehorende vermoeidheid die ik hier hierboven heb beschreven, die pijn heb ik al maanden. De eerste maanden na het ongeluk heb ik natuurlijk enkel plat kunnen liggen door het gebroken bekken en heiligbeen, maar sinds ik weer rechtopstaand de zwaartekracht trotseer, is het begonnen. Het beperkt me ontzettend in mijn doen en laten. Om eerlijk te zijn ben ik zelfs zo ver dat ik bereid ben een pact te sluiten met een hogere macht om deze hoofdpijn te ruilen tegen een been. Want ik ben doodsbang. Doodsbang dat die hoofdpijn niet meer weg wil gaan. Doodsbang dat ik het hiermee de rest van mijn leven moet doen. Ja, ik ben blij dat ik nog leef. Ja, ik ben blij dat ik niet in een rolstoel gekluisterd zit met een dwarslaesie. Maar die hoofdpijn maakt mijn leven wel aardig ondraaglijk…

 

Hoofdpijn aspirine

 

Advertenties

3 gedachtes over “Hoe leg ik dat nou uit?

  1. Brrr. Koude rillingen! Zo dubbel om nu te zeggen dat ik met je meeleef. Het is zo…Maar daar schiet je geen barst mee op. Toch moet ik soms denken aan het heroïsche gevecht dat jij voert. Met een jaloersmakende kracht… Hoop dat je stapje voor stapje naar betere tijden gaat. Dat is je meer dan gegund. LR

    Like

  2. Hoi Chantal. Je had op mijn blog gereageerd en ik kom nu voor het eerst op jouw blog. Dit is de 1e post die ik lees, dus ik heb geen idee wat er precies gebeurd is en wat je allemaal al hebt geprobeerd, daar ga ik nog wel verder over lezen. Maar je krijgt het wel zwaar voor je kiezen zo te lezen! Heftig. Ik heb zelf veel last gehad van migraine en dat werkt ook zo invaliderend. Verschrikkelijk als je de hele dag hoofdpijn hebt, dat is gewoon niet te doen.

    Ik merk dat ik de neiging heb om allerlei oplossingen aan te dragen, maar laat ik eerst eens verder lezen op je blog. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s