Allesverterend

Het broeit al een tijdje in mijn maag. Kleine prikjes van onvrede, elektrische stootjes van boosheid, grote scheuten van frustratie. En nu, beetje bij beetje, vreet het zich een weg naar mijn hart, naar mijn hoofd, naar buiten: allesverterende woede.

Ik wil keihard schreeuwen en ik wil dingen kapot slaan. Ik wil schoppen en bijten en krabben. Ik wil gaten in de muren rammen en alle serviesgoed op de grond in stukken gooien. Ik wil stoelen door ramen gooien, ik wil met grote koeienletters ‘rechts heeft voorrang, LUL’ op een auto krassen.

Aangezien ik niet vermoed dat de verzekering dit vergoedt, houd ik me in. Het nadeel hiervan is dat het nu doorsijpelt in mijn dagelijkse leven. Ik snauw de mensen die me dierbaar zijn af, onverdiend. Ik barst zonder duidelijke redenen in huilbuien uit. Ik wil alleen maar in mijn bed liggen met de dekens over mijn hoofd, zelfs op de spaarzame momenten waarop mijn hoofd niet uit elkaar knalt van de hoofdpijn. Ik ben lusteloos en heb nergens meer zin in. Het kan me allemaal gestolen worden. Ik kan niet meer. Ik wil niet meer. Ik haat dit alles. Ik haat mijn leven op het moment, ook al weet ik dat ik blij hoor te zijn dat ik nog leef…

Help?

 

Advertenties

Een gedachte over “Allesverterend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s