Watertrappelen

verdrinken verzuipen drowning

Gisteren logeerde ik bij een vriendin. Een heel goede vriendin. Normaal praat je dan honderduit, stort je je hart uit, vertel je je ups en downs, bespreek je alle gemeenschappelijk vrienden, filosofeer je over het leven, over mannen… Ik merkte alleen dat ik op slot zit. Dat ik me groot houd. Dat wist ik natuurlijk wel, maar ik houd me dus ook groot voor mezelf. Praten over koetjes en kalfjes valt me moeilijk. Praten over mijn leven valt me nog moeilijker. Ik houd de schijn op. Ik lach, met opeengeklemde kaken. Naar de buitenwereld, naar mezelf.

Oppervlakkig gezien gaat het goed met me. Natuurlijk is er die rotrevalidatie die maar niet opschiet, en de dagelijkse – best pittige – pijn. Maar er gebeurt ook heel veel leuks.
Dat leuks houdt me nu op de been. Zonder dat leuks stort ik in, denk ik. Die leuke dingen, hoe vermoeiend en hoe pijnlijk die ook mogen zijn voor mijn lichaam, geven me geestelijke energie. De energie om door te vechten. Om nog even sterk te zijn. Om nog wat langer die lichamelijke pijn aan te kunnen. Om niet op die lange dagen op bed gillend gek te worden van onmacht, van frustratie, van pijn.

Het sterk-zijn lukt me alleen bijna niet meer. Het water staat heel hoog en ik ben moe gestreden. Ik wil niet meer watertrappelen. Ik kan niet meer watertrappelen. Eigenlijk wil ik gewoon stoppen. Nog een blik werpen op de kant naar iedereen die me aanmoedigt, en me dan zachtjes in het water naar beneden laten glijden. Dieper en dieper tot de vergetelheid me opslokt. Hoe groot de consequenties ook zullen zijn.

Dus ik sluit me af. In mij zijn twee oerkrachten aan het strijden; overlevingsdrang en depressie. Hoop en wanhoop. En dat kost verdomd veel energie.

Ik vraag me af hoeveel langer ik nog kan watertrappelen. Dus laat alsjeblieft de leuke dingen blijven komen; ik heb ze zo hard nodig.

LC

Advertenties

2 gedachtes over “Watertrappelen

  1. Als je toe bent aan iets leuks, bel me, ik zal er zijn. Als je toe bent aan huilen, schelden, vloeken, stil zijn, slapen… Ik zal er zijn.

    Hou vol meis! Geniet van zoveel mogelijk maar geef ook toe aan vermoeidheid en verdriet… Hoe? Tja, da’s een goeie vraag… Ik help je graag met zoeken naar het antwoord!

    Je bent een top wijf en een lieverd!
    X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s