Tijd voor balans

En dan besef je dat je buikpijn hebt. Niet van die buikpijn omdat je misselijk bent of iets verkeerds hebt gegeten, maar van die buikpijn met een signalerende functie. Buikpijn omdat je iets dwars zit, er iets niet klopt, je tegen iets opziet.

Die buikpijn kreeg ik onderweg naar huis. Ergens halverwege Frankrijk nam het toe en werd het steeds nadrukkelijker voelbaar. Hoe zeer ik ook verlangde naar mijn eigen bed, hoe graag ik ook naar huis dacht te willen, mijn onderbewustzijn gaf andere signalen af.

Maar wat zat me dan dwars? Waar maakte ik me zo druk om? Ik kan mijn vinger er nog niet goed op leggen, maar ik denk dat mijn lijf aangaf dat het tijd is voor een volgende stap in het verwerkingsproces.
Het afgelopen halfjaar heb ik geprobeerd te vluchten. Te vluchten van de realiteit. Niet bewust, maar ik deed het wel, door vooral heel druk te zijn, druk met van alles, druk met details. Ik rende mezelf voorbij, hield geen rekening met mijn grenzen en ging er dan ook veel te vaak overheen. Ik had het schijnbaar nodig. Door geen rekening met mezelf te houden en de lichamelijke sores die daar tegenwoordig bij horen, was ik of stinkend druk met van alles, of lag ik half dood te gaan op bed. In beide situaties was er in ieder geval geen tijd om na te denken, om stil te staan, om te verwerken.

Maar nu is het tijd. Het is tijd om niet meer zo druk te zijn met de wereld om me heen, maar het is tijd voor mij. Voor een stapje terug. Misschien zelfs wel 2 stappen. Tijd om adem te halen, na te denken. Te onderzoeken hoe ik verder kan leven met zo min mogelijk pijn en zoveel mogelijk plezier. Ik merk dat ik het nodig heb. Dat het mezelf voorbij rennen zijn tol begint te eisen. Ik ben zo ontzettend moe, zo kapot. Ik kan niet meer. En dat is niet goed. Ik wil wat energie overhouden voor de leuke dingen, de dingen die energie geven, de dingen die maken dat ik met een glimlach op mijn gezicht door de rottijden, door de pijn heen kom. Want dat blijft. Dat zal niet meer weggaan, misschien zelfs wel nooit meer. Dat is nu een groot onderdeel van mijn leven. En het is goed, zolang ik maar een beetje op mezelf pas. Het is nu tijd om op te laden, om ook de rust te vinden en niet meer alleen maar te rennen. Tijd voor balans.

Balans zoeken, revalidatie

Advertenties

2 gedachtes over “Tijd voor balans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s