Karma-fix

Alles gaat best in orde komen. Ten minste, dat vertel ik mezelf, want het lijkt wel alsof de laatste tijd alles tegenzit. En dat valt me zwaar. Waarom wil verdomme nou niets lukken van wat ik wil? En dan bedoel ik gewone, kleine, simpele dingen. Niets wereldschokkends. In principe sta ik nog steeds niet heel pessimistisch in het leven. Ik denk niet dat dingen toch wel weer verkeerd zullen gaan omdat ze dat altijd doen bij mij. Zo ben ik niet. Maar er gaat nu wel zoveel mis, dat ik het erg moeilijk vind worden om hoop te houden, om positief te blijven, om niet op te geven.

Shit could be worse, alles komt goed, Want wat als het niet goed gaat komen? Wat als een deel van de menselijke ervaring gewoon iets is dat je erft zoals bruin haar en bruine ogen? Wat als pijn gewoon in je DNA zit, en tragedie je geboorterecht is? Of wat als, soms, zomaar ineens, totaal onverwacht, je gewoon in de stront komt te zitten? Dat is een sombere gedachte, ik weet het. Maar maakt het feit dat het somber is, het minder waar?

Het lijkt wel alsof ik onheil over mezelf heb afgeroepen, slechte karma. Alles lijkt verkeerd te gaan. Grote dingen als nog steeds niet beter zijn, maar ook geen kleine stapjes meer kunnen zien. Of dat mijn vriendin, mijn grootste steun de afgelopen jaren, is overleden. En dat ik daar boos om ben, dat ze me alleen heeft achtergelaten. Een ontslagprocedure die volgde na 2 jaar ziek-zijn, waarbij alles verkeerd leek te gaan, van contracten die kwijt raakten in de post tot salarissen die doorbetaald bleven worden (en dat je daar dan weer zelf achteraan moet). Duur tuinmeubilair dat de sloot in waaide tijdens een storm om nooit meer gevonden te worden en dat je verzekering dat dan niet dekt. Die leuke vrijwilligersbaan en dat je dan wordt vervangen door een betaalde kracht. Huishoudelijke hulpen die zoveel klaagden zodat jij uiteindelijk hun werk voor ze stond te doen, met alle pijn als gevolg. Een smartphone die wéér kapot is (de derde keer in 2014) waardoor de laatste hartverwarmende berichten van je vriendin van de dag voor haar overlijden zijn gewist. Dat het niet is gelukt kaartjes voor Pinkpop te kopen, en je uiteindelijk zelfs wordt opgelicht bij je zoektocht. Het houdt maar niet op. Alles gaat kapot wat maar kapot kan gaan. En ik ben maar aan het knokken om overeind te blijven, om te overleven. Ik kan niet meer.

Maar wat zou nou de oplossing zijn? Want daar kom ik niet uit. Is het rust? Helemaal niets meer hoeven? Complete stilte, een goed boek en een warm bed? Of is het juist iets ‘leuks’: de deur uit met vriendinnen en plezier hebben, nieuwe mensen ontmoeten? Of iemand die alles uit mijn handen trekt, van de belastingsores en het gevecht met de juristen tot cadeautjes regelen voor alle verjaardagspartijtjes waar de F’jes naartoe moeten? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik een karma-fix nodig heb, en snel ook.

Dus Karma, Buddha, God, Allah, Kosmos, Jehova, de Sterren, wie dan ook, ALSJEBLIEFT, help me.

 

 

 

Advertenties

9 gedachtes over “Karma-fix

  1. Hey Chantal, hoe herken ik mij in jou verhaal! Erg hé. En ik vrees dat aanvaarding het eerste is. Maar aanvaarding betekend niet, geleefd worden, wegkruipen in je schelp of zielig in je zetel liggen. het wil zeggen, van de kleine momentjes waar je gelukkig bent;
    En ik heb terug leren genieten van het leven, met pijn, met ongemak; En ik probeer andere dingen te doen dan ik vroeger deed. Maar eerlijk is eerlijk, ik ben nooit een sportief type geweest en dat verzacht zowat de pijn.. Maar het blijft moeilijk en het is een feit dat ik ook ouder dan je ben en het gevoel heb al genoeg gewerkt te hebben in mijn leven. Heel veel sterkte meid, het is niet simpel. x

    Like

  2. Hi Chantal, ik stond vanmorgen op de A27 in de file, in de stromende regen, toen jouw item voorbij kwam bij Giel Beelen. Ik vind Giel normaal gesproken best irritant, maar man oh man, wat fantastisch dat hij dit voor jou heeft kunnen regelen.

    Ik kwam de link naar je blog tegen via twitter via een retweet. Toch maar even gaan lezen, want ik was toch benieuwd naar het verhaal achter de stem. Wat schrijf je prachtig, en wat een ellende de afgelopen tijd/jaren. Knap dat je dan toch vaak zo positief schrijft.

    Ik ken je niet, jij kent mij niet, maar ik vond toch dat ik een berichtje moest achterlaten 😉 Geniet van Editors!!

    Like

  3. Van de week las ik je blog en ineens hoorde ik je vanmorgen op de radio. Het is je toch gelukt, wauw! Kreeg er kippenvel van!
    Geniet ervan en maak er een mooie herinnering van met je vriendin “aan de hand”

    Groetjes Marloes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s