‘Age is just a number’, zeggen ze…

Ik ben in gevecht met willen en kunnen. Al 2,5 jaar om precies te zijn, sinds het ongeluk. Mijn geest, mijn hoofd, mijn ziel, hoe je het ook wil noemen, wil zo veel. Festivals, concerten, op pad met vrienden, dansen, plezier maken, springen, rennen, roeien, maar ook redelijk eenvoudige dingen als lang(er) staan en zitten. En ja, zelfs werken. Wat mis ik dat. Mijn lijf is het daar gewoon nog niet mee eens, kan het niet. Het protesteert en gaat pijn doen. Best wel een beetje boel pijn.

Soms wint mijn geest, of kies ik er bewust voor om mijn geest te laten winnen. Door het plezier en door de adrenaline die het over mijn grenzen gaan mij geeft, heb ik het naar mijn zin, ben ik blij, en zuig ik als een spons alle geestelijke energie op. Dat is gewoon nodig, die geestelijke energie, het gevoel dat ik nog leef. En dan heb ik het wel over leven met een hoofdletter en een uitroepteken.
Mijn lichaam is vervolgens boos dat mijn geest heeft gewonnen en neemt wraak. Het straft mijn geest met extra heftige pijn, voor dagenlang. Maar fok it, ik heb het er af en toe voor over. Het leven is mooi, daar moet je van genieten. Feit. (Al zijn er echt dagen waarop ik mezelf vervloek dat ik weer zo over mijn grenzen ben gegaan, geloof me!)

Vanochtend besefte ik me dat ik die interne strijd ook nog op een ander vlak heb, al is het wederom tussen lichaam en geest. Vandaag ben ik namelijk jarig. Ik ben 39 geworden. Negenendertig. Negen-en-fokking-dertig. Het voelt zo oud. Zo vreselijk oud. Zo ontzettend middelbare leeftijd. Ik weet dat 40 tegenwoordig het nieuwe 30 is. I know. Maar ik weet nog dat ik de generatie van mijn ouders zo oud vond op die leeftijd. Zo gezapig en berustend. En ik voel me gewoon niet zo. Ik voel me echt geen 39. In de verste verte niet. Mijn lichaam mag dan 39 jaar geleden op de wereld zijn gekomen, maar mijn geest is nog niet zover. Die loopt een behoorlijk aantal jaren achter. En daar heb ik het toch wel moeilijk mee. Ik wil helemaal nog geen 39 zijn. Dat past gewoon nog niet bij me.

Dus voorlopig ben ik nog even in de ontkenning. Maar zodra het gênant wordt, zodra ik voer word voor programma’s als Hotter than my Daughter, waarschuwen jullie me dan alsjeblieft?

Age is just a number, getting older, old, leeftijd, ouder worden

Advertenties

2 gedachtes over “‘Age is just a number’, zeggen ze…

  1. O, wat kan ik je goed begrijpen! Die constante strijd! Die keuzes die je moet maken! Wat je leeftijf betreft, mijn mooiste jaren waren tussen mijn 40 en mijn 50 ste, maar eens over die kaap van 50 vind ik jarig worden niet meer leuk!

    Like

  2. Ik ben vorig jaar 40 geworden, en eerlijk, ik vind/vond het vreselijk en dat ik nu ook nog 41 word maakt me oud, plots zie ik lijnen die er nooit waren, lijnen die dieper worden, grijze haren en straks gaat de boel ook nog zakken, ik kijk er ECHT niet naar uit, het enige voordeel is, dat de geest rustiger word,…..:-)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s