Over waarom ik ondertussen een hekel heb aan mijn ex-werkgever

Afgelopen december werd ik door het UWV voor het derde jaar op rij afgekeurd voor werk. Voor mij was dit ditmaal een opluchting, want hoe graag ik ook weer wil werken (en geloof me, dat is echt héél graag), het feit is dat ik op dit moment nog even nodig heb voordat ik weer aan het werk kan. Het ongeluk is nu 5 jaar geleden, en de eerste jaren lag alle aandacht bij mijn fysiek herstel, maar nu is het mentale herstel aan de beurt. En de depressie in combinatie met de PTSS is zwaar, heel zwaar. Zodra ik daarin weer wat meer ademruimte weet te krijgen, kan ik verder met het laatste restje fysiek herstel. Het gaat me lukken, dat weet ik zeker, maar ik heb echt nog even nodig, dus dat jaartje respijt voelde zó fijn. En ik hoop dat ik eind 2017 het UWV kan vertellen dat ik geen uitkering meer nodig heb, dat ik beter-der ben. Dat is mijn allergrootste wens.

Toch ontving ik gisteren een brief die me vertelde dat mijn ex-werkgever wederom bezwaar maakt tegen het besluit van het UWV. Het was te verwachten, want dat doen ze iedere keer. En ik ben het zo ontzettend beu dat ze dat doen.

Twee jaar na het ongeluk werd ik ontslagen door mijn ex-werkgever GGZ Rivierduinen en als arbeidsongeschikt beoordeeld. Rivierduinen schakelde Robidus in, een extern bedrijf dat “werkgevers ondersteunt bij de benutting van regelgeving, financiering en schadebeheer op terrein van sociale zekerheid”. Rivierduinen is namelijk 10 jaar verantwoordelijk voor mijn uitkering.

Maar heeft iemand van Robidus in de afgelopen 3 jaar met mij contact opgenomen? Op een enkele standaardbrief na: nee. Heeft er iemand geïnformeerd naar hoe het met me gaat, of hoe er geholpen kan worden om mijn ‘inzetbaarheid te vergroten’, zoals Robidus dat op hun website noemt? Nee. Heb ik een reactie gehad op mijn verdrietige en boze brief aan hen vorig jaar over dit onderwerp? Nee, geen enkele reactie zelfs. Waar ik Robidus dan wel van ken? Van het feit dat ze ieder jaar een herkeuring voor mij aanvragen bij het UWV, en vervolgens iedere keer weer bezwaar indienen tegen de beslissing van het UWV om mij (gedeeltelijk) arbeidsongeschikt te verklaren. En zodra Robidus alle stukken heeft ingezien, trekken ze het bezwaar weer in. Waarom? Ik dacht eerst dat het te maken had met het feit dat dit voor Robidus een makkelijke manier was om al mijn medische gegevens in te zien, zonder daar zelf veel moeite voor te hoeven doen: dat laten ze het UWV voor ze doen. Maar nu denk ik dat het eerder te maken heeft met het feit dat Robidus op hun website met het volgende schermt: “Robidus voert jaarlijks circa 1.000 succesvolle bezwaar- en herbeoordelingsprocedures uit met een gemiddelde besparingswaarde van € 50.000.” Dat geeft mij het gevoel dat het ze helemaal niet gaat om mijn herstel en op die manier de kosten zo laag mogelijk te houden voor mijn ex-werkgever, maar enkel om de kosten voor die ex-werkgever zo laag mogelijk te houden, punt. En hoe ik dan in dat plaatje pas, zal ze voor mijn gevoel aan hun reet roesten.

Maar Chantal, je snapt toch wel dat jouw ex-werkgever aansprakelijk is voor jouw kosten voor 10 jaar, en dat ze die kosten graag binnen de perken houden? Ik hoor het je denken. En ja, dat snap ik. Snap ik dat ze daarvoor een bedrijf als Robidus inschakelen? Een bedrijf dat alleen maar herkeuringsverzoeken en bezwaarprocedures indient, maar verder totaal geen contact zoekt met de arbeidsongeschikte ex-werknemer zelf? Een bedrijf dat niet eens reageert op een verdrietig schrijven van die ex-werknemer? Nee, dat snap ik niet. Ik snap niet dat je zo met mensen om gaat.

En weet je wat nog het ergste is? Ik kost mijn ex-werkgever helemaal niets. NIETS. Want mijn ex-werkgever verhaalt – net als het UWV – alle kosten met betrekking tot mijn persoontje sinds het ongeluk op de verzekeraar van de tegenpartij, de man die mij aanreed. De verzekeraar van de tegenpartij betaalt dus mijn uitkering, naast alle andere kosten. Voor Rivierduinen en Robidus ben ik eigenlijk enkel en alleen een naam op een lijstje met arbeidsongeschikte ex-werknemers, eentje die ze helemaal niets hoeft te kosten, behalve de inktkosten van mijn naam gedrukt op dat lijstje.

Dus ik heb meerdere instanties achter me aan zitten die me maar manen tot spoed, tot sneller herstel. Ik heb meerdere instanties die ik continu moet bewijzen dat ik ziek ben en hoe ziek ik ben. Helpt dit bij mijn herstel? Werkt het bevorderend bij een depressie of een posttraumatische stresstoornis? Elke maand ontvang ik wel weer een brief die me het gevoel geeft dat ik een luie nietsnut ben die de kantjes eraf loopt. Ik begin eindelijk te leren mijn eigen lat wat minder hoog te leggen, omdat veel te hard willen gaan (en daar heb ik een aardig handje van) mijn herstel alleen maar in de weg zit. Ik ben diep ongelukkig dat ik al 5 jaar ziek ben. Ik ben diep ongelukkig dat mijn leven voor mij al 5 jaar als een hel voelt, omdat ik de pech had in een verkeersongeval betrokken te raken, eentje die niet eens mijn schuld was. Sindsdien staat mijn leven stil en ben ik alleen maar aan het vechten om te overleven, zoals je kunt lezen in alle andere blogs. En toch doe ik in de ogen van Robidus en Rivierduinen blijkbaar niet hard genoeg mijn best. Dus dienen ze maar weer een herkeuringsverzoek en een bezwaar in, zodat ik me weer een halfjaar lang zorgen kan maken over de afloop.

Daarom vind ik dat mijn ex-werkgever, een geestelijkegezondheidszorginstelling notabene, zich kapot moet schamen dat ze een bedrijf als Robidus heeft ingeschakeld. Want in mijn ogen helpt Robidus mensen niet terug op de werkvloer, integendeel. Voor Robidus heb ik nochtans geen positief woord over. Zo ga je niet met mensen om. Punt.

Wat ik hoop te bereiken met deze blog? Ik weet het niet zo goed. De boosheid die ik voel richting beide partijen moet er na 3 jaar echt uit; het kost me energie en het vreet me op, en ik wil verder met mijn leven. Voor mij helpt het om dan een blog te schrijven en het op die manier van me af te schrijven. Is het handig voor mijn carrière om een negatieve blog te schrijven over een ex-werkgever? Vast niet. Let wel: dit heeft geen betrekking op de 7 jaar die ik werkzaam was voor Rivierduinen, maar op de afhandeling nu. Maar waarom noem ik dan expliciet de namen van mijn ex-werkgever en de HR-dienstverlener die ze inschakelden, waarom houd ik het niet anoniem? Ik denk dat dat te maken heeft met de wens dat ze inzien dat dit geen constructieve aanpak is, dat de stress die ze hiermee keer op keer bij mij weten te bewerkstelligen ten koste gaat van mijn herstel. Een eerder schrijven van mijn kant hielp niet, en door dit anoniem te houden kan ik mijn boosheid niet kwijt en doet het hun geen zeer.

Dus Rivierduinen en Robidus: ik denk dat we ALLEMAAL willen dat ik zo snel mogelijk herstel, dus geef me alsjeblieft de tijd en de ruimte in plaats van extra zorgen en spanning. Ik beloof met mijn hand op mijn hart dat ik echt mijn best doe om beter-der te worden (van de psycholoog mag ik daar geen ‘zo snel mogelijk’ meer aan toevoegen, omdat de nadruk ligt op het zo goed mogelijk herstellen, en niet op de tijdsperiode waarin dat gebeurt; ik heb al genoeg het gevoel dat ik faal). Geloof me, ook voor mij geldt liever vandaag dan morgen. Al was het alleen maar om van dit gedoe af te zijn.

–*–

UPDATE:

Robidus heeft een week na het verschijnen van deze blog contact opgenomen. Zij gaven aan dat het UWV hen bericht dat het weer tijd is voor een herkeuringsaanvraag. De eerste aanzet tot een herkeuring komt dus niet bij Robidus vandaan, maar bij het UWV. Omdat Robidus geen medische gegevens mag verwerken, en daardoor ook geen details in de dossiers mag noteren, kunnen zij dus ook geen uitzondering maken. Je bent en blijft een nummertje. Wel gaan ze onderzoeken of ze meer rekening kunnen houden met mijn situatie, door me bijvoorbeeld eerst uit te nodigen bij een bedrijfsarts alvorens een herkeuringstraject bij het UWV wordt gestart. Ik ben benieuwd (al heb ik er nog steeds een hard hoofd in, om eerlijk te zijn: je blijft een nummertje).

Van Rivierduinen of het UWV heb ik tot op heden niets gehoord.

Advertenties

Een gedachte over “Over waarom ik ondertussen een hekel heb aan mijn ex-werkgever

  1. Oeps, ik kon niet helemaal volgen, want blijkbaar bij u allemaal andere wetten dan bij ons. Maar al even vervelend. Ik heb medisch ontslag gekregen van mijn werkgever en ga nu stempelen tot ze mij aangepast werk kunnen geven. Veel sterkte meid en neem je tijd om mentaal te herstellen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s